آیت الله العظمی محمد بهجت فومنی در اواخر سال 1334 ه.ق. در خانواده ای دیندار و تقوا پیشه، در شهر مذهبی فومن واقع دراستان گیلان، چشم به جهان گشود. هنوز 16 ماه از عمرش نگذشته بود که مادرش را از دست داد و از اوان کودکی طعم تلخ یتیمی را چشید.

سایت طلبه و راه و رسم طلبگی

http://talabegi.com/

حجت الاسلام و المسلمین قوامی در گفتگو با مرکز خبر حوزه به بیان آسیب ها و ظرفیت های حضور، دانشجویان در حوزه پرداخت و گفت: تجربه نشان داد حضور دانشجویان در حوزه های علمیه  بهتر از حضور طلاب در دانشگاهها نتیجه می دهد.

حجت‌الاسلام والمسلمین‌ قوامی  با بیان اینکه داشتن تحصیلات بالا زمینه رشد و فراگیری را زیادتر می کند اظهار داشت: علاقه و انگیزه ای که در دانشجویان وجود دارد، سبب می شود مدت زمانی را که نسبت به مقطع سیکل و دیپلم از دست داده اند در طی چند سال جبران کنند.

مسئول بنیاد فقهی مدیریت اسلامی با اشاره به انگیزه های ورود دانشجویان به حوزه یادآور شد: انگیزه های معنوی برای ورود دانشجویان به حوزه واقعا زیاد است و بیشتر آنها اذعان دارند چون خلأ معنوی داریم و نتوانستیم گمشده خود را در دانشگاه پیدا کنیم به حوزه آمده ایم به همین دلیل بیشتر دانشجویان در بدو ورود به حوزه سراغ امثال حضرت آیت الله بهجت را می گیرند و حتی فکر می کنند از همان سال اول می توانند در درس ایشان حاضر شوند!

وی افزود: برخی هم از همان اول با انگیزه اجتهاد وارد حوزه می شوند و خوب هم درس می خوانند، عده دیگری هم جهت کسب اطلاعات عمومی اسلامی به حوزه می آیند و در بخش های مختلف به جامعه خدمت خواهند کرد.

حجت الاسلام و المسلمین قوامی در ادامه گفت: اینجا است که نقش علوم انسانی در تبیین علوم اسلامی روشن می شود، کسی که از دانشگاه به حوزه آمده است، با همت و تلاش می تواند در هر دو موفق شود، به نظر من امام (ره) فقه را حکومتی و سیاسی کردند و مقام معظم رهبری آن را علمی کردند، یعنی به حوزه علوم انسانی و تجربی سوق دادند که ثمرات آن را می بینیم.

مدیر سابق مدرسه علمیه معصومیه (س)‌در عین حال تصریح کرد: البته ممکن است اصالتهای حوزوی و زی طلبگی در دانشجو مانند طلاب نباشد؛ چون بخشی از شخصیت او در دانشگاه شکل گرفته است، ولی اگر بتواند خود را به اصالتهای حوزوی آراسته کند در میدان جنبش نرم افزاری از بقیه موفق تر خواهد بود.

وی در ادامه به ورودی های مقطع سیکل در حوزه اشاره کرد و افزود: ورودی های سیکل چون در سنین نوجوانی قرار دارند، تربیت اسلامی بر آنها غالب شده و زی طلبگی در جانشان نهادینه می شود، حوزه اگر می خواهد روحانیون سنتی تربیت کند بهتر است بر روی این قشر بیشتر سرمایه گذاری کند.

حجت الاسلام و المسلمین قوامی خاطر نشان کرد: امتیاز دیگری که دانشجویان طلبه دارند این است که آنها معمولاً در رشته های تخصصی موفق ترند و می توانند به زودی به رشته تخصصی وارد شده و در آنجا شکوفا شوند.

این استاد حوزه یادآور شد: در سال گذشته بیشتر ورودی های حوزه از مقطع سیکل بود که نشان می دهد خانواده ها دوست دارند فرزندشان را از تهاجم حفظ کرده و به صورت اسلامی تربیت کنند.

وی همچنین گفت: آفتی که مقطع سیکل دارد این است که ممکن است این افراد در پی مدرک گرایی باشند که مدرک مستقل حوزوی می تواند این مشکل را حل کند.

حجت الاسلام و المسلمین قوامی پیرامون ورودی های دیپلم هم گفت: دیپلم حد وسط است و از یک جامعیت نسبی برخوردار است، همیشه به دیپلمی ها می گویم شما وارد دانشگاه حوزه شده اید و برادرانتان به دانشگاه دولتی رفته اند به همین دلیل دغدغه مدرک تقریباً وجود ندارد و نسبت به دانشجویان هم تربیت پذیرترند.

 وی افزود: باید کاری کنیم که ورودی های دیپلم احساس کنند در حوزه به همه چیز خواهند رسید.

این استاد حوزه درپایان گفت: با همه این تعاریف هنوز به جواب واحدی نرسیده ایم که برای ورود به حوزه کدام مقطع بهتر است، اما اجمالاً هر کدام مزایا و ویژگی های خاص خود را دارد.

به گزارش خبرنگار "سرويس فضاي مجازي " خبرگزاري فارس، محمدعلي ابطحي، رئيس‌دفتر خاتمي در دولت گذشته، درتازه‌ترين به روز رساني وبلاگ شخصي خود در زير نويس يكي از عكس‌هاي منتشر كرده در "وب‌نوشت " آورده است: جالب بود كه كنار كوچه كراوات هم مي‌‌فروختند. نمي‌دانم چرا كراوات از كت و شلوار رسمي حذف شده؟ خيلي لباس را قشنگ‌تر مي‌كند.

خیلی انسان عجیبی است

پايان ماه صفر، پاي سفر قلب‌هايي را به اين حريم ولايت و ارادت، باز کرده که در ماه اسفند، مثل اسفندي در آتش اشک، سوخته‌اند. پس اگر عطري از اين سفرنامه به دل شما مي‌نشيند، حديثش، همين گلابدان گريان سينه‌هاي سرخ و سوگوار ماتم حسين است.

با چشمي از ابديت بايد گريست بر مصيبت آينه‌هاي شکسته‌ي عاشورا ولي من به جاي گريه، شبانه‌اي که به کربلا رسيدم، در چند قدمي گنبد خورشيدي اين دو برادر ـ يعني عباسِ بنِ آب با مرّوت و حسينِ آينه‌دار عصمت ـ ايستادم و سلامم را به آبروي ادب ايرانيان، شيرازه‌بندي کردم.

ـ حسين‌جان! من همولايتي مردمي هستم که ايستادن را به نام پدرت علي (ع)، ياد مي‌گيرند. با شير اشک عزاي تو، بزرگ مي‌شوند و يک روز به خودشان مي‌آيند که مي‌بينند داغ عاشورا چقدر براي قلبشان سنگين و سهمگين است.

حسين‌جان! من همرنگ خيابان‌هايي هستم که سال‌هاست معرکه گردان عزاي تو شده‌اند بچه محل بسيجياني که مثل قمريان تشنه و زخم خورده، لابلاي خارزارها، جامانده‌اند و آرزوي رسيدن به کربلا را، روي بال خود، گره زده‌اند تا تو با دست شفاعت و شهادت، گره دنيا از بالشان، باز کني. يا حسين، عرفه مناجات تو، ملّاي دلسوخته روم را به ماهور محبت کشاند تا نغمه کجاييد اي شهيدان خدايي را زمزمه کند و سبکبالان عاشق از قفس تن‌ها به سمت کربلا پرواز کنند ...

* * * * *

نزديک فرات، ديدن يک صحنه، پاي هزار صحيفه اشک را به چشمهايم، باز مي‌کند، علي‌اصغر داوود آبادي ـ عکاس گروه اعزامي صدا و سيما ـ بي‌توجه به عبور شگفت‌زده‌ي رهگذران، چفيه‌اش را از گردن، باز کرده و با موج موزون دست‌ها و واگويه‌هايش در آب فرات، به رقص درآورده:

ـ نوش جان! سيراب شو! به صاحب شهيدت، سلام برسان و بگو ما چه زود به کربلا رسيديم؛ راهي که هشت سال براي وصال به اين عروس جشنواره‌ي اندوه، پهلوان‌هاي معجزه و مبارزه، از درياي خون و خاک جنون گذشتند

* * * * *

اينجا کربلاست. تقويم چهلمين جرعه‌نوشي شهيدان. قلب ما مثل نت گمشده‌ي صفحه‌ي ارادت به حسين (ع)، رهبر ارکستر آدميت که سنجاقک همه‌ي ملودي‌هاي محزون عاشورايي به دستان او دوخته شده.

اين روزها در کربلا کمتر ديوار پيشاني مغازه و هتل و بازار و گذرگاهي را مي‌بيني که پارچه مشکي عزاي سيد الشهدا (ع) بر تن نپوشيده باشد. اينجا به هيأت مي‌گويند موکب و به آيين عزاداري مي‌گويند ذکر «موکب سيد الشهدا بذکري عزاء الحسين» جمله‌ي معروف و مدام عزاداري کربلاست و دلنوشته‌هاي شيعيان، فقط صاعقه‌اي از صدها هزار صداي خاموش در بي‌فراموش‌ترين ماتم عالم. ديروز حوصله کردم و تعدادي از اين سلام‌نامه‌هاي سوگوار را يادداشت کردم.

ـ السلام عليک يا صاحب الدمعة الساکبة، يا صاحب المصيبه الراقبه، السلام عليک يا حجة الله، يا صفي الله، يا عزّ الاسلام، السلام عليک يا قتيلِ‌العبراة، يا عبرة کلّ مومن ...

اين صفات در بيان مقام ابا عبدالله الحسين (ع) تعارف نيست. فقط چند قطره از اقيانوس نجيبي است که با آهنگ ايثار به اين خاک هميشه بهار مي‌رسد.

مردم عراق از شرنگ تلخ جنگ با ايران شرمناکند و اين را به صد زبان مهمان‌نواز، واگويه مي‌کنند. ديگر رساتر از اينکه جمله‌اي از پير آسمان چشيده‌ي انقلاب ـ خميني عزيز ـ را روي پارچه‌ي سياه بزرگي به دو زبان فارسي و عربي نوشتند که:

ـ اين خون سيد الشهداست که خون همه‌ي ملت‌هاي جهان را به جوش آورده ...

گذر يک کاروان پر هياهوي عزادار، ذهن و زبانم را مال خود مي‌کند. در همه‌ي دسته‌هاي عزادار، چند چيز، وجه مشترکه:

نظم و ادب، شور و غوغاي پير و جوان، ذکرهاي يکدست و دست‌هاي يکزبان که با آهنگ خوشنوايي روي سينه‌هاي سرخ مي‌نشينند... و زن‌ها که با چادرهاي سياه بر صورت‌هاي خالکوبي شده مي‌کوبند يا به دو طرف شانه‌ها مي‌زنند، عبور آرام زن‌هاي سياهپوش در دو طرف اين رود بي‌آرام، کمر خميده‌ي خاتون خيمه‌هاي خاکستري را به ياد مي‌آورد.

ولي اين کاروان حرف ديگري هم براي گفتن و گريستن دارد... چند نفر جوان و ميانسال وسط قافله‌ي عزادار و سينه‌زن، روي سينه‌هاي خود مي‌خزند و به طرف حرم حضرت عباس (ع) رهسپار مي‌شوند. چند نفر با تلفن‌هاي همراه، از اين صحنه، تصوير مي‌گيرند. هر چند لحظه توقف مي‌کنند؛ صورتشان را روي خاک بين‌الحرمين مي‌گذارند؛ و دوباره بر مي‌خيزند. با پاي سر بايد آمد کنار اين شيربچه‌ي حيدر که در هنگام ولادت، يک‌قدم عقب‌تر از حسين بود و گاه شهادت، يک گام جلوتر... گريه مي‌کنم و اشک چکيده بر اين خاک آسماني را گواه مي‌گيريم:

خدايا شاهد باش که در عزاي عظيم زمين و آسمان، من هم يک گل آفتابگردانم که در اين بين‌الحرمين، مات کيش محبت اين دو برادر، حيران مانده‌ام که به کداميک سلام کنم: خورشيد جمال حسين يا آفتاب ادب عباس؟!

کربلا ... اربعين .... چهلمين روز عزاي امامي از جنس حرير و فولاد، بالغ بر 12 ميليون نفر جمعيت در بين الحرمين، آشيان کرده‌اند، روي زمين، کنار پياده‌رو، در حاشيه‌ي خيابان ... گُله به گُله، گل کاشتند اين مشتاقان غم بي‌پايان آن نيمروز خونين که سرشت و سرنوشت بندگي و آزادگي را در دست دارد. محتشم کجاست که قناري غمزده‌ي شعر خود را با بند‌هاي بريده اين حماسه‌ي حسيني، ترکيب کند؟

12 ميليون نفر از سراسر جهان، خبرنگار بُرناترين مبارزان جبهه‌ي جوانمردي شده‌اند. شنيدي چه گفتم؟ 12 ميليون نفر، يعني 4 برابر تعداد حاجيان خانه‌ي خدا در هر سال!

اين است حق الزحمه‌ي امامي که کعبه را با خود به کربلا برد، با قرباني فرزند، بالاتر از مقام ابراهيم (ع) ايستاد و خيمه‌هاي پريشان صبر، آهنگ طواف نساء او شد...

سایت سیستم جامع معاونت آموزش حوزه علمیه قم

آيت الله محي الدين حائري شيرازي امام جمعه شيراز در اعتراض به عملكرد يك دستگاه نظارتي استعفا داد و به قم رفت . به گزارش « جهان » وي قرار است تا تعيين جايگزين خود فقط براي اقامه نمازجمعه به شيراز سفر كند.

جهت شناسایی کابینه اوباما اینجا را کلیلک کنید

به علت اینکه این مطلب یک عکس لود برای سنگین نشدن وبلاگ فقط لینک داده ام

اینترنت پرسرعت